Wat is modernisering van de IT-infrastructuur en hoe pak je dit aan?

Ondanks wat dat 30 pagina’s tellende witboek je wil doen geloven, is de modernisering van de IT-infrastructuur een eenvoudig concept. Het is het proces waarbij je de basis waarop je bedrijf draait, vervangt door iets dat daar beter voor geschikt is. 

De uitdagingen liggen in het plannen en uitvoeren van een soepel moderniseringsproject met de juiste tijdsplanning, technologiestack en kostenraming.

De gevolgen van het uitblijven van modernisering zijn concreet: verouderde systemen worden elk jaar duurder in onderhoud, beperken de mogelijkheden om erop voort te bouwen en vormen een veiligheidsrisico door het gebrek aan ondersteuning. De gevolgen van een slecht uitgevoerde modernisering zijn al even concreet. Projecten die alles in één keer willen aanpakken, lopen vast. Bij migraties waarbij de inventarisatiefase wordt overgeslagen, worden halverwege de uitvoering afhankelijkheden ontdekt die dure omwegen noodzakelijk maken.

Een succesvolle modernisering van de IT-infrastructuur vindt een evenwicht tussen deze resultaten en maakt uw IT-activiteiten kostenefficiënter, veiliger en flexibeler voor de toekomst. Hierbij wordt rekening gehouden met alles, van het terugwinnen van de waarde van IT-middelen tot planningen voor uitvalperiodes, en geen enkele beslissing wordt ter plekke genomen. Bij de beste projecten wordt ruim van tevoren een strategie uitgewerkt en worden de activiteiten afgestemd op het oorspronkelijke plan. 

Wat u moet weten over de modernisering van de IT-infrastructuur: korte feiten

• Bij de modernisering van de IT-infrastructuur worden verouderde systemen (lokale servers, batch-datapijplijnen, monolithische applicaties, verouderde netwerkarchitectuur) vervangen door cloud-native, schaalbare alternatieven. 
• Modernisering kan onder meer het volgende omvatten: migratie naar de cloud, modernisering van applicaties, netwerk en de modernisering van de beveiliging, en de modernisering van de datapijplijn (de overgang van ETL naar ELT). 
• Het onderhoud van verouderde infrastructuur kost meer dan dat van moderne alternatieven, beperkt uw mogelijkheden om nieuwe tools in te zetten en brengt beveiligingsrisico’s met zich mee die door de architectuur van de huidige generatie op een andere manier worden aangepakt.
• Bij elk moderniseringsprogramma wordt fysieke hardware vervangen. Servers, opslagarrays, en netwerkapparatuur die tijdens de modernisering buiten gebruik is gesteld, heeft een restwaarde, brengt verplichtingen op het gebied van gegevensbeveiliging met zich mee en er gelden milieutechnische vereisten voor de verwijdering ervan. 
• De periode waarin waarde kan worden teruggewonnen uit afgedankte hardware wordt sneller afgewikkeld dan de meeste IT-financiële teams verwachten. Overgebleven hardware die binnen 60 tot 90 dagen na buitengebruikstelling wordt afgestoten, levert aanzienlijk meer waarde op dan hardware die zes maanden blijft liggen terwijl de organisatie het hele moderniseringsproject afrondt.

Waarom moderniseren organisaties hun IT-infrastructuur, en welke uitdagingen brengt dit met zich mee?

De modernisering van de IT-infrastructuur zou een geleidelijk proces moeten zijn, dat jaren van tevoren wordt gepland. Dat is het beste scenario. In de praktijk begint de discussie pas als er iets kapotgaat of niet langer wordt ondersteund. 

De oorzaak is meestal een van de volgende drie dingen. 

1. Een verouderd systeem biedt geen ondersteuning voor een nieuwe tool die het bedrijf nodig heeft. 
2. De exploitatiekosten stijgen tot boven het niveau waarop ze nog te rechtvaardigen zijn, met name de personeelskosten voor het bijwerken en draaiende houden van verouderde systemen. 
3. Een nalevingscontrole brengt de beveiligingsstatus van een vijftien jaar oude netwerkarchitectuur aan het licht en iemand uit het topmanagement neemt kennis van de bevindingen.

Je kunt stapsgewijs moderniseren door cloud-native te bouwen en gecontaineriseerde microservices te integreren in een schaalbare infrastructuur, zonder alle vertrouwde systemen in één keer te vervangen.

Vier onderdelen die bepalend zijn voor een moderniseringsprogramma voor de IT-infrastructuur

De modernisering van de IT-infrastructuur is geen op zichzelf staand project. Het is een categorie werkzaamheden die zich uitstrekt over verschillende domeinen en talrijke afdelingen, die elk hun eigen tijdschema, leveranciers en technische vereisten hebben. Een echt moderniseringsprogramma richt zich op ten minste deze vier aspecten, hetzij achtereenvolgens, hetzij allemaal tegelijk. 

1. Cloudmigratie: Dit is het meest in het oog springende onderdeel. Door workloads te verplaatsen van on-premises datacenters naar AWS, Azure of GCP hoeft er minder fysieke hardware te worden beheerd en krijgen teams toegang tot elastische rekenkracht en opslag die meegroeien met de vraag, in plaats van dat er jaren van tevoren capaciteitsplanning nodig is. Het addertje onder het gras is dat een ‘lift-and-shift’-migratie – waarbij dezelfde verouderde architectuur in een gehuurd datacenter wordt gedraaid – vrijwel geen van deze voordelen oplevert. Om te profiteren van wat cloudinfrastructuur daadwerkelijk te bieden heeft, moet je de architectuur hierop aanpassen. Dat betekent automatische schaalbaarheid, serverloze rekenkracht en beheerde diensten die de operationele taken overnemen die je team momenteel handmatig uitvoert.

2. Modernisering van applicaties: Dit aspect richt zich op de monolithische software die in de meeste bedrijfsomgevingen in de loop van decennia is opgebouwd. Monolithische applicaties zijn moeilijk bij te werken, moeilijk op te schalen en moeilijk te integreren met andere systemen. Door ze op te splitsen in microservices – kleinere, onafhankelijk inzetbare diensten – en ze in containers onder te brengen, kun je één onderdeel updaten zonder de andere te beïnvloeden. Voor IT- en datateams levert dit ook schonere, beter toegankelijke data op, waarmee verderop in het proces gemakkelijker kan worden gewerkt.

3. Modernisering van het netwerk en de beveiliging: Dit is het onderdeel dat het vaakst wordt uitgesteld en dat, wanneer dat gebeurt, het grootste risico met zich meebrengt. Bij de traditionele netwerkarchitectuur werd ervan uitgegaan dat iedereen zich binnen een perimeter bevond en toegang had tot hetzelfde lokale netwerk, maar gedistribueerde teams, cloudworkloads en toegang op afstand vereisen een ander raamwerk. Secure Access Service Edge (SASE)-architecturen combineren netwerken en beveiliging in één enkel raamwerk dat werkt ongeacht waar gebruikers zich bevinden. Zero-trust-modellen, die elk toegangsverzoek verifiëren in plaats van alles binnen de netwerkperimeter te vertrouwen, zijn de norm geworden voor organisaties die met gevoelige gegevens werken. Het moderniseren van de beveiligingslaag is essentieel als u workloads naar de cloud verplaatst. 

4. Modernisering van de datapijplijn is de overgang van ETL naar ELT. Bij traditionele ETL-pijplijnen (extract, transform, load) worden gegevens getransformeerd voordat ze naar een bestemming worden geladen, wat betekent dat elke wijziging in de bedrijfslogica een aanpassing van de pijplijn zelf vereist. Het is een traag, kwetsbaar proces dat knelpunten veroorzaakt voor elk team dat afhankelijk is van de gegevens. Bij ELT (extract, load, transform) worden ruwe gegevens eerst in het cloudwarehouse geladen en vervolgens met behulp van SQL getransformeerd. Hierdoor worden het inlezen en de transformatie van elkaar gescheiden, worden storingen in de pijplijn verminderd en krijgen analisten meer controle over de transformatielaag. 

Hoe stel je een moderniseringsplan op dat niet vastloopt?

De meest voorkomende oorzaak van mislukking bij de modernisering van IT-infrastructuur is de omvang van het project. Programma’s die alles in één keer willen moderniseren, lopen binnen zes maanden vast, overschrijden het budget en eindigen met een gedeeltelijke migratie die complexer is om te beheren dan de oorspronkelijke situatie.

De praktische aanpak bestaat uit vier stappen.

Begin met een inventarisatie
Documenteer elk systeem, elke database, elke applicatie en elke pijplijn, samen met de onderlinge afhankelijkheden. U moet weten welke diensten een database delen, waar een enkel storingspunt een kettingreactie zou veroorzaken bij verschillende teams, en hoe de gegevensstromen eruitzien vanaf de bron tot aan het gebruik. Bij de beoordelingen mogen geen stappen worden overgeslagen. Anders zou u tijdens de migratie afhankelijkheden kunnen ontdekken die kostbare omwegen noodzakelijk maken.

Stel doelen vast op basis van de impact op het bedrijf, niet op basis van de technologiecategorie.

Als uw grootste knelpunt is dat rapporten altijd een dag achterlopen, staat de modernisering van de realtime-datapijplijn bovenaan de lijst. Als naleving de belangrijkste druk vormt, komt de modernisering van het netwerk en de beveiliging op de eerste plaats. De volgorde moet worden bepaald door wat het bedrijf het meest dringend nodig heeft, niet door wat technisch gezien het meest logisch is om als eerste te moderniseren. Stel voor elke fase meetbare doelen vast, waaronder de latentie van query's, de responstijd bij incidenten en de infrastructuurkosten per workload.

Kies technologie op basis van de mate van integratie, niet op basis van voorkeur voor een bepaalde leverancier. 

Een veelgemaakte fout is dat men eerst een cloudprovider of een platform kiest en vervolgens probeert de rest van de stack daarop af te stemmen. Vraag je af hoe goed een bepaalde technologie aansluit op wat je al hebt, hoe de operationele kosten op lange termijn eruitzien zodra de migratie-euforie is weggeëbd, en wat de impact is op de technische overhead van je team op de lange termijn. Volledig beheerde infrastructuur met pay-as-you-go-prijzen past bij de meeste gebruikssituaties en neemt de last van capaciteitsplanning volledig weg.

Laat tijdens de migratie oude en nieuwe systemen parallel draaien.
Controleer vóór elke overgang of de nieuwe infrastructuur de productiewerkbelastingen correct verwerkt door deze naast het bestaande systeem te laten draaien. Begin met systemen die minder risico inhouden. Bouw eerst vertrouwen op voordat je aan bedrijfskritische systemen gaat werken. Zorg voor een terugdraaiplan voor elke fase. 

3 uitdagingen die de modernisering van de IT vertragen, en hoe je hiermee om kunt gaan

Elk moderniseringsprogramma stuit op weerstand. De programma’s die slagen, zijn de programma’s waarbij hiermee rekening is gehouden, in plaats van dat men erdoor wordt verrast.

1. Afhankelijkheden van verouderde systemen. Verouderde systemen zijn de meest voorkomende oorzaak van vertragingen tijdens de migratie. Oudere systemen zijn diep verweven met bedrijfskritische werkprocessen, en de koppelingen daartussen zijn vaak niet gedocumenteerd. Je ontdekt ze pas als er iets misgaat nadat je al bent overgeschakeld. De inventarisatiefase is juist bedoeld om deze koppelingen aan het licht te brengen voordat de migratie van start gaat. 
2. Kennis- en vaardigheidstekorten. Een gebrek aan expertise binnen je team is een terechte zorg, die gemakkelijk onderschat wordt. Cloud-native architectuur, containerisatie, Kubernetes en moderne dataplatforms vereisen expertise waarover de meeste IT-teams slechts fragmentarisch beschikken, in plaats van diepgaand. Het werven van personeel met deze vaardigheden kost tijd en gaat ten koste van de operationele werkzaamheden om bestaande systemen draaiende te houden. De organisaties die dit het beste aanpakken, beschouwen training als een parallel werkproces en schakelen externe expertise in, vooral tijdens de planningsfase.
3. Kostenbeheer tijdens de overgang. Elk bedrijf krijgt wel eens te maken met onverwachte rekeningen. Modernisering hoort juist kosten te verlagen, dus het is een bittere pil om te zien hoe het IT-budget uit de hand loopt. De overgangsperiode zelf is duur, maar de besparingen op de lange termijn zijn reëel en voorspelbaar. Het parallel draaien van systemen, het betalen voor cloudresources terwijl u nog steeds on-premises hardware onderhoudt, en het opvangen van de impact op de productiviteit tijdens de omschakeling: het loopt allemaal op. Maak voor de overgang een apart budget aan, los van de exploitatiekosten in de beoogde situatie, en stel een duidelijk tijdschema op voor het buiten gebruik stellen van de oude omgeving, in plaats van deze voor onbepaalde tijd als vangnet te laten draaien. Dit levert u ook een maximaal rendement op de IT-middelen van uw oude omgeving op. 

Beheer de kosten voor de modernisering van de IT-infrastructuur door middel van de doorverkoop van IT-middelen

De modernisering van de IT-infrastructuur leidt tot fysieke hardware die niet langer in productie is. Wanneer u 60% van uw workloads naar de cloud migreert en uw on-premises infrastructuur terugbrengt van vier datacenters naar één, ontstaat er een afstotingsproces. Honderden of duizenden servers, opslagarrays en netwerkapparaten die moeten worden gedocumenteerd, gewist en verwerkt op een manier die hun resterende waarde benut en voldoet aan uw complianceverplichtingen.

Net als de rest van het project vereist ook de afstoting en terugwinning van activa een planning vanaf het begin.

Bedrijfsapparatuur verliest niet al zijn waarde zodra deze je datacenter verlaat. De echte verliezen ontstaan doordat bruikbare apparatuur in een magazijn blijft staan. Bijvoorbeeld een Dell PowerEdge R750 of een HPE ProLiant DL380 dat was halverwege de levenscyclus heeft bij de start van uw moderniseringsprogramma nog steeds een aanzienlijke waarde op de secundaire markt. Ook uw nalevingsplan vereist een even zorgvuldige planning en timing. 

De hardware die in het kader van uw moderniseringsprogramma buiten gebruik wordt gesteld, vormt een veiligheidsrisico, maar het is meer dan dat. Als u de hardware op de juiste manier beheert, is het een troef die u kunt benutten.

Wilt u weten hoe exIT de grootschalige afstoting van hardware in het kader van moderniseringsprogramma’s aanpakt? Begin hier.